voor velen een onbekend woord. Zelfs voor degenen die eraan lijden. Osmie is het Griekse woord voor geur en is het basiswoord voor vele medische definities gerelateerd aan ruiken. Anosmie is een totaal verlies van het reukvermogen.



Wat voor invloed heeft het?
Reukvermogen is het vermogen om geuren waar te nemen en hier een bepaalde betekenis aan toe te kennen. Het helpt ons bij het bespeuren van mogelijke gevaren, zoals brand, een gaspit die open staat, bedorven voedsel, maar heeft ook een psychologische waarde. De geur van pas gemaaid gras, de geur van onze geliefde, de geur die een bepaalde herinnering oproept kan het leven net dat beetje extra geven. En wat te denken van de geur van onze maaltijd!

Bij het eten van een maaltijd nemen de smaakpapillen op de tong vijf basissmaken (zuur, zout, zoet, bitter en umami (bouillonachtig)) waar. De specifieke smaak, het aroma van het voedsel, neemt onze neus waar. Veel anosmiepatiënten klagen dan ook, naast het verlies van het reukvermogen, over een vermindering van het smaakvermogen. Lettend op het voorgaande klopt dit niet helemaal, maar zo wordt het wel ervaren.


Aangeboren of congenitale stoornis?
Mogelijke oorzaken van reukstoornissen zijn zeer sporadisch beschreven. De meest bekende is de ziekte van Kallman, waarbij de reukhersenen niet zijn aangelegd: bulbus en tractus olfactorius ontbreken. Overige aandoeningen die een reukstoornis kunnen veroorzaken zijn bijvoorbeeld een tekort aan voedingsstoffen. Rokers hebben een minder goed reukvermogen dan niet-rokers. De slijmvliezen van rokers zijn minder goed doorbloed dan die van niet-rokers. Maar er zijn ook toxische stoffen die een schadelijke invloed hebben op het reukvermogen, zoals benzine, aceton en ammoniak. Mensen die tijdens hun werk veel met deze stoffen in aanraking komen, hebben vaak een verminderd reukvermogen. Ook kan een ongeval waarbij een harde klap op het hoofd plaats vindt een reukstoornis ten gevolge hebben.

Ten slotte kan de functie van het neusslijmvlies aangedaan zijn door neuspoliepen, allergische aandoeningen, virusinfecties (verkoudheden), neurologische stoornissen en hormonale veranderingen, waardoor het reukvermogen verandert.

Terug naar de vorige pagina